مـعـیـن الـحـق

 

اگر خدای متعال کمک کند سعی میکنم فقط معین الحق باشم و لاغیر.                                      

خدا رحمتش کنه

شاعر نیستم اما این چند بیت را برای  مرحوم مادربزرگم -  که زنی مهربان و دلسوز بود - سروده ام.

 

روحش شاد و با ارواح انبیا عظام محشور باد.

 

بی تو ای مادر خوبم چه کنم

چه کنم با غم یــادت چه کنم


ای سفــــــر کــرده اوج ملـکوت

بی تو بابی کسی خود چه کنم

 

ای رخـت آیـیـنه ی صـدق و وفا

بی تو با سردی دوران چه کنم

 

ای وجود تو همان شعله ی گرم

بی فــــــــروغ رخ ماهت چـــه کنم

 

ای نـــگـــــاه تـو همـــــان نور امید

بی تمنـــــای نگاهـت چــــــه کنم

 

ای نگـــــــــاه تــــو پــر از نکته و پند

بی صفــای سخنت مــن چـــه کنم

 

ای کــه قـــلـــب تو پر از صدق و صفا

بی صفای قدمت خسته و تنها چه کنم

 

ای دو دستــــان تو همــــسان بـــهــار

بی بهـــار رخ مــاهــت چـــه کـــنــــم

 

ای که لبــخــنـــد تــــو بویـــیــدن یــاس

بی گل یـــــــاس وجـــــودت چـــــه کنم

 

رفتی ای مـــادر خــــوبـــم بــــه بهشت

بی تـــو با یــــاد و نــــگـــاهت چــه کنم

 

۴ شهریور ۱۳۸۹ -- ۱۵ رمضان ۱۴۳۱ 

  
نویسنده : معین الحـق ; ساعت ۱٠:٢٧ ‎ب.ظ روز جمعه ۱۳٩٠/٦/۱۱
تگ ها : متن ادبی