خدا رحمتش کنه

ای سفــــــر کــرده اوج ملـکوت

بی تو بابی کسی خود چه کنم

 

ای رخـت آیـیـنه ی صـدق و وفا

بی تو با سردی دوران چه کنم

 

ای وجود تو همان شعله ی گرم

بی فــــــــروغ رخ ماهت چـــه کنم

 

ای نـــگـــــاه تـو همـــــان نور امید

بی تمنـــــای نگاهـت چــــــه کنم

 

ای نگـــــــــاه تــــو پــر از نکته و پند

بی صفــای سخنت مــن چـــه کنم

 

ای کــه قـــلـــب تو پر از صدق و صفا

بی صفای قدمت خسته و تنها چه کنم

 

ای دو دستــــان تو همــــسان بـــهــار

بی بهـــار رخ مــاهــت چـــه کـــنــــم

 

ای که لبــخــنـــد تــــو بویـــیــدن یــاس

بی گل یـــــــاس وجـــــودت چـــــه کنم

 

رفتی ای مـــادر خــــوبـــم بــــه بهشت

بی تـــو با یــــاد و نــــگـــاهت چــه کنم

 

۴ شهریور ۱۳۸۹ -- ۱۵ رمضان ۱۴۳۱ 

/ 2 نظر / 28 بازدید
سمیه مظفری

شعر زیباییه

خواهر

سلام به برادر عزیز وگرامی وبلاگ بسیار زیبایی دارید فقط در بعضی از مطالب شما غلط املایی وجود دارد که اگر آنها را تصحیح بفرمایید عالی میشود مطالبی که درباره مادربزرگ مرحوممان بود بسیار زیبا و خاطره انگیز بود روحش شاد.لطفا درباره استاد امجد هم مطالبی بنویسید