قیام در عصر غیبت و کلامی از امام حسین علیه السلام

وقعة الطف ؛ ؛ ص172 خطب الحسین [علیه السّلام‏] أصحابه و أصحاب الحر:
 

فحمد اللّه و أثنی علیه، ثم قال: أیها الناس؛ إنّ رسول اللّه صلّى اللّه علیه [و آله‏] و سلّم قال: «من‏ رأى‏ سلطانا جائرا مستحلّا لحرم اللّه؛ ناکثا لعهد اللّه؛ مخالفا لسنّة رسول اللّه؛ یعمل فی عباد اللّه بالإثم و العدوان فلم یغیّر علیه بفعل و لا قول، کان حقّا على اللّه أن یدخله مدخله»

ألا و إنّ هؤلاء قد لزموا طاعة الشیطان، و ترکوا طاعة الرحمن، و اظهروا الفساد، و عطّلوا الحدود، و استأثروا بالفی‏ء، و أحلّوا حرام اللّه، و حرّموا حلال اللّه، و أنا أحقّ من غیّر.

________________________________________
ابو مخنف کوفى، لوط بن یحیى، وقعة الطفّ، 1جلد، جامعه مدرسین - ایران ؛ قم، چاپ: سوم، 1417 ق.

قبلا درباره مساله قیام در عصر غیبت مطالبی نوشته شد. (اینجا+)

گفته شد که ادله ی امر به معروف ممکن است اقتضا کند که قیام حتی در عصر غیبت لازم است. این کلام امام حسین علیه السلام را که گویا ناظر به مساله نهی از منکر است به عنوان شاهدیا مویدی بر صحت مدعای ذکر نمودیم. امام علیه السلام در اخر عبارت از کلمه " احق " استفاده میکنند. به عبارت دیگر : همه حق دارند دربرابر سلطان جائر قیام کنند اما امام معصوم احق و شایسته تر به این مطلب است.

نکته ی ظریف در اینجا این است که کسانی که قیام در عصر غیبت را قبول ندارند حق ندارند در مقابل حکومت اسلامی ایران ایستادگی کنند. زیرا به هر حال انها هر نوع قیامی را حرام میدانند و مهم نیست که صاحب ان حکومت چه کسی باشد. و از عجایب است که کسی قیام در عصر غیبت را حرام بداند اما بخواهد با نظام جمهوری اسلامی مقابله کند.

/ 0 نظر / 9 بازدید