حوزه ی سکولار یک بیماری مهلک است

در بین حوزویان دو نوع دیدگاه دیده میشود. 

اول دیدگاهی که دین را در متن جامعه جاری میداند و عمل به انرا عامل رشد و شکوفایی جامعه دانشته و جامعه و سیاست را از دین جدا نمیداند. اینها کسانی هستند که معتقد به فقاهت سیاسی و فقه حکومتی هستند. 

 اما گروه دیگری هستند که دین را امری جدا از تحولات جامعه میدانند. مهمترین وظیفه نهاد دینی روحانیت را تدریس و احیانا پاسخ به مسائل شرعی و دادن شهریه ای میدانند اما اینکه در جامعه چه میگذره یا چه باید کرد را کاری ندارند چون اساسا اعتقادی به نقش دین در دستگاه حکومت ندارند و معتقدند که حکومت امری جدای از دین هست و اگر هم ارتباطی بین دین و کومت باشد این فقط مربوط به زمان حضور معصوم است. 

این دسته دوم را سکولارهای حوزه میدانند. حوزه ی سکولار اسیبش برای حوزه همان است که میگویند دین افیون جامعه است. بله ، اینکه دین افیون جامعه است به معنایی غلط و به معنایی صحیح است. دینی که اجازه ندهد مومنین توجهی به مسائل جامعه و پیرامون خود کنند و مسئولیت اجتماعی را از انان سلب کند این دین مردگان است نه زندگان. و به بداهت عقل چنین دینی نه تهها مفید به حال رشد جامعه نیست بلکه به مراتب ضررش از بسیاری از تفکرات التقاطی دیگر بیشتر است. 

تعبیر دین مردگان درروایات هم وارد شده : 

وَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع مَنْ تَرَکَ إِنْکَارَ الْمُنْکَرِ بِقَلْبِهِ وَ یَدِهِ وَ لِسَانِهِ فَهُوَ مَیِّتٌ بَیْنَ الْأَحْیَاءِ[1]

 

کسی که با بدی ها با  قلب و دست و زبان خود مقابله نکند مرده ایست بین زندگان. "
متاسفانه گهگاه میبینیم که در گوشه کنار جریانی بی توجه به دستورات دین و حقیقت اسلام،مروج اسلام سکولار و بی ارتباط با جمعه هستند که خطر چنین جریانی برای جامعه حوزوی مثل سم مهلک و کشنده است و در اینده ای نه چندان دور میتواند حوزه را به مرکزی ضعیف ، بی ارتباط با جامعه ، عافیت طلب و در حاشیه تبدیل کند. 
روشنگری و توجه به مطالب سیاسی اجتماعی فقه آل محمد صلوات الله علیهم اجمعین علاج این عارضه و بیماری حوزوی است. 

[1] تهذیب الأحکام؛ ج‌6، ص: 181

 

/ 0 نظر / 76 بازدید